Art. 288.

Uitbuiting van bedelarij   Uitbuiting van bedelarij is het:   1° aanwerven, meenemen, wegbrengen of bij zich houden van een persoon met als doel hem over te leveren aan bedelarij;   2° opzettelijk aanzetten van een persoon tot bedelen of tot doorgaan met bedelen;   3° ter beschikking stellen van een persoon aan een bedelaar opdat deze laatste zich van hem zou bedienen om het publieke medelijden op te wekken;   4° opzettelijk uitbuiten op welke manier ook, van de bedelarij van een ander persoon.   Dit misdrijf wordt bestraft met een straf van niveau 2.   De geldboete als bijkomende straf bedoeld in artikel 52 kan zo veel keer worden toegepast als er slachtoffers zijn.