Art. 300.

Niet-naleving van een bevel tot hulpverlening   De niet-naleving van een bevel tot hulpverlening is het opzettelijk weigeren of nalaten:   1° hulp te bieden aan iemand die in gevaar verkeert, terwijl men hiertoe wettelijk werd opgevorderd;   2° het werk of de dienst te doen of de hulp te verlenen waartoe men wordt opgevorderd bij een ongeval, oproer, schipbreuk, overstroming, brand of andere rampen, alsook in geval van overval, vernieling, ontdekking op heterdaad, vervolging door het openbaar geroep of van gerechtelijke tenuitvoerlegging.   Dit misdrijf wordt bestraft met een straf van niveau 2.